بازی کثیف مقاله‌سازی در مهندسی نفت!

من در این سایت خیلی صریح حرف می‌زنم. خوشبختانه تا این لحظه هیچ مقاله‌ای ننوشته‌ام و احتمالاً هم نخواهم نوشت و وارد بازی کثیف مقاله‌سازی در مهندسی نفت نخواهم شد.

متأسفانه اکثر دوستان فقط و فقط دنبال ظاهرسازی، انجام کارهای چیپ و شوآف هستند. مقاله‌های آن‌ها کمترین کاربرد و تأثیری در صنعت ندارد. تنها کاربرد برخی مقاله‌ها این است که رفرنس مقاله‌های بعدی خودشان می‌شود 🙂

یکی از پارامترهای مهم در پذیرش مقاله شما در یک ژورنال این است که در رفرنس‌های خود به مقاله‌های آن ژورنال ارجاع بدهید. این یعنی باندبازی و نه کار علمی و پژوهشی. غالباً دوستان رفرنس‌های بسیار بی‌ربطی هم می‌دهند.

من در بهترین دانشگاه‌ها درس خوانده‌ام و با بهترین‌ها دوست هستم. با اطمینان به شما می‌گویم که در ۹۰ درصد موارد دیتاسازی می‌کنند. اگر مقاله آزمایشگاهی دیدید مطمئن باشید که داده‌سازی کرده تا به نتیجه دلخواهش برسد و بعد هم در بهترین ژورنال پذیرش می‌شود. این نشان‌دهنده آن است که به اندازه پشیزی نباید برای مقاله نوشتن و ژورنال‌ها ارزش قائل شد. همه‌شان به درد سطل آشغال می‌خورند! اگر هم مقاله‌شان در مورد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین و این چیزهاست، بدون شک داده‌ها را یک جایی دست‌کاری کرده تا مچ خوبی بدست بیاورد!

باور کنید دوستی دارم که تنها نقشش در نوشتن یک مقاله این بود که چند تا عکس مقاله را خیلی شیک و مرتب با فوتوشاپ درست کرد. در نهایت مقاله پذیرفته شد و یک مقاله در رزومه ایشان اضافه گردید!

افراد زیادی را می‌شناسم که کار آن‌ها آزمایشگاهی بوده است. بعد هر روز یک ماده جدید اضافه کرده و یک مقاله جدید بیرون داده. کم مانده بود که علف‌های دانشگاه را به عنوان سرفکتانت در کارش به کار ببرد! باور کنید عین واقعیت است.

مقالات بسیار کمی هستند که دستکاری نکرده باشند. برای این‌ها احترام زیادی قائلم؛ هر چند این‌ها نیز به درد جایی نمی‌خورند.

در زمانه‌ای نیستیم که بخواهیم دل خودمان را به رفتن به کنفرانس‌های مختلف، چاپ مقالات متعدد و ظاهرسازی خوش کنیم.

کار عمیق کنید! یک دستاورد به درد بخور برای خودتان و کشورتان حاصل کنید.

کار عمیق به جای بازی کثیف مقاله سازی در مهندسی نفت

اگر در حال انجام پروژه دانشجویی هستید، تمام تمرکزتان بر این موضوع باشد که خروجی کار شما یک سودی برای صنعت داشته باشد و نه برای دانشگاه. خروجی کار شما باید مثلاً یک نرم‌افزار کاربردی باشد و نه یک مقاله پوچ که در انبوه مقالات دفن خواهد شد.

در پست بعدی در مورد این خواهم گفت که امروزه، پروژه‌ها در حکم رزومه‌ها هستند.

اینجا …
شروع آینده موفق شغلی من است!

مطالب مرتبط

تفکیک گر سیار

اولین عملیات چاه آزمایی که من رفتم!

بعد از گذشت چندین سال که به حوزه تفسیر چاه آزمایی ورود کرده ام، بالاخره در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۹۹ قسمت شد تا برای اولین بار ناظر عملیات چاه آزمایی در میدان یاران جنوبی باشم . پیشنهاد برای مطالعه: دوره آموزش آنلاین نرم‌افزار سفیر (مقدماتی تا پیشرفته) + پشتیبانی ۱ ماهه صادق سلمانی حال، من […]

لوله مغزی سیار

تولید محصول به جای انباشت علم + نمونه موردی

مدتی پیش مطلبی در سایت نوشتم با عنوان: “مرگ رزومه‌ها فرا رسیده است!“. راهکارم این بود که به جای تلاش برای تهیه تکه کاغذی به نام رزومه، علم خود را در قالب یک محصول ارائه کنیم. مهندس دانیال داوودی (پروفایل لینکدین) که تجربه خوبی در مهندسی بهره‌برداری دارند، اقدام به تهیه نسخه اولیه نرم‌افزار شبیه‌سازی […]

آیا مدرک دوره‌های نرم‌افزاری جایی به درد می‌خورد؟

بارها از من سوال شده که آیا ویدئوهای آموزشی یا دوره‌های آموزش آنلاین نرم‌افزاری که برگزار می‌کنم آیا مدرک هم دارند؟ جواب من این است: خیر. این گونه مدرک‌ها به درد سطل زباله می‌خورند! مدرک دوره‌های نرم‌افزاری هیچ جایی به درد نمی‌خورند. برخی‌ها با نام مدرک بین‌المللی و مدرک معتبر از وزارت علوم، قصد اخاذی […]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *